Atrakcje okolic Sanoka
Co zobaczyć przy okazji spływu?

Połącz spływ pontonowy ze zwiedzaniem Sanoka

ATRAKCJE W SANOKU

Nasze spływy pontonowe to nie jedyna ciekawa atrakcja jaką oferuje Sanok i jego okolice. Jeśli planujecie nas odwiedzić i spędzić wspólnie czas na naszych pontonach, warto przy okazji zwiedzić ten region Podkarpacia. Poniżej przygotowaliśmy dla Was kilka propozycji miejsc i atrakcji, którymi możecie zagospodarować cały dzień.  

 

Skansen w Sanoku

Muzeum Budownictwa Ludowego w Sanoku, to największe w Polsce i jedno z największych w Europie skansenów. Na obszarze 38 ha prezentuje unikatową architekturę i kulturę pogranicza wschodniej części polskich Karpat (Bieszczady, Beskid Niski i ich pogórza). Sektory podzielone są według grup etnograficznych (Bojkowie, Łemkowie, Pogórzanie Wschodni, Pogórzanie Zachodni i Dolinianie), bowiem każda z nich wyróżniała się unikatową architekturą obejść jak i świątyń. Łącznie zgromadzono ponad 180 obiektów. Są to różnego rodzaju: chaty, zabudowania gospodarcze, kuźnie, młyn, wiatraki, szkoła, zajazd, remizy strażackie i przede wszystkim obiekty sakralne (cerkwie, kościół, kapliczki). Warto nie omijać też sektora naftowego, gdzie zgromadzono zabytki techniki obrazujące rozwój przemysłu naftowego (który, nota bene narodził się właśnie w Galicji!)

Największe wrażenie robi odtworzony galicyjski rynek, wiernie odwzorowujący zabudowę małego miasteczka z warsztatami rzemieślników, sklepami i innymi równie ciekawymi obiektami. Będąc w  Sanoku, koniecznie trzeba odwiedzić Skansen – jedno z najpiękniejszych muzeów na świeżym powietrzu w Europie.

Rynek Galicyjski

Galicyjski Rynek  to oddzielny sektor Muzeum Budownictwa Ludowego w Sanoku, odwzorowujący rynek typowego małego miasteczka galicyjskiego z przełomu XIX/XX w. Sektor został oficjalnie otwarty 16 września 2011 rok. Znajdziemy tam przykłady zabudowy z 13 podkarpackich miejscowości: Dębowca, Jaślisk, Sanoka, Jaćmierza, Niebylca, Jedlicza, Birczy, Rybotycz, Sokołowa, Brzozowa, Starej Wsi  oraz z  Ustrzyk Dolnych, w tym dom żydowski i remiza z Golcowej. Każdy obiekt został wyposażony wedle swojej funkcji w stosowne meble, sprzęty i urządzenia dające zwiedzającym pełny obraz życia, pracy i wypoczynku jego dawnych mieszkańców.

Warto dodać że w okresie sezonu turystycznego niektóre z obiektów „ożywają” obsługiwane przez pracowników skansenu przebranych w oryginalne stroje z epoki np. zegarmistrz, aptekarz, urzędnik pocztowy czy Żyd grajacy na katarynce. To prawdziwa podróż w czasie.

Zamek w Sanoku

MUZEUM BEKSIŃSKIEGO I GALERIA IKON

Pierwotnie gotycka budowla, później przebudowana w stylu renesansowym to dziś siedziba Muzeum Historycznego w Sanoku, które funkcjonuje od 1934 roku. Z dawnej bryły budowli zachowała się jedynie jej centralna część, ale i tak obiekt przykuwa uwagę przechodniów. Na zrekonstruowanej częściowo wieży, urządzono platformę widokową. Dobudowano również nowe skrzydło w oparciu o oryginalny wygląd zamku. Zlokalizowano tam część muzeum poświęconą postaci wybitnego malarza Zdzisława Beksińskiego – rodowitego sanoczanina. Znajdziemy w niej największy zbiór dzieł i prywatne pamiątki mistrza, w tym wiernie zrekonstruowaną pracownię. Muzeum posiada też najcenniejszy w kraju zbiór ikon, kolekcję sztuki współczesnej, sztuki sakralnej kościoła rzymsko-katolickiego, ceramiki pokuckiej, militariów, sarmackiej sztuki portretowej oraz zbiorów archeologicznych. Dla zwiedzających udostępne są także podziemia i dwa niemieckie schrony z lat 1940-1941.

Kościół Franciszkanów

A konkretniej kompleks klasztorny  oo. Franciszkanów pw. Podwyższenia Krzyża  Świętego. Historia Franciszkanów w Sanoku sięga 1377, kiedy to do miasta sprowadził ich książę Władysław Opolczyk. Pierwotnie ich klasztor zlokalizowano poza murami obwarowanego miasta. Pozwolenie na budowę wewnątrz fortyfikacji otrzymali franciszkanie w 1384 dzięki Elżbiecie Bośniaczce. Obecny kościół został wybudowany w latach 1632-1640. Jest to budowla barokowa, przebudowywana w latach 1848, 1886, 1905. We wnętrzu można zobaczyć późnobarokowe ołtarze oraz niezwykle cenny obraz Matki Bożej Pocieszenia – Pani Ziemi Sanockiej. Obraz jest ozdobiony srebrną suknią wykonaną w 1700 roku. Legenda mówi, że obraz przywiózł z wyprawy moskiewskiej Krzysztof Tarnowski. Warto zwrócić uwagę na krzyż z II połowy XVII wieku znajdujący się w ołtarzu głównym oraz pochodzący z XVII wieku obraz św. Antoniego.

W  Kaplicy św. Franciszka odkryto średniowieczne cmentarzysko i XIV-wieczne mury. Jej ściany zdobią  XVII wieczne polichromie figuralne. W przedsionku znajdziemy epitafia Ignacego Adama Lewickiego, jego żony Marianny z Tarnowieckich oraz Marii Amelii z Bruhlów Mniszowej.

Ławeczka Dobrego Wojaka Szwejka

Na ulicy 3 Maja – czyli popularnym wśród sanoczan deptaku, na jednej z ławeczek siedzi postać Dobrego Wojaka Szwejka odlana z brązu. Upamiętnia ona wizytę w Sanoku – tej znanej, co ważne literackiej postaci.  Jak pisze Jaroslav Hasek żołnierze z Budziejowickiej Marszkompanii zameldowali się w Sanoku na stacji kolejowej 15.VII 1915 roku. Można spędzić pół dnia szukając w Sanoku pamiątek z czasów monarchii Austro-Węgierskiej, np. nieopodal deptaka znajduje się Hotel „Pod 3 Różami” – dawniej tzw. dom… połączonych rozrywek 😉, Zaułek Dobrego Wojaka Szwejka – pierwsza w Polsce ulica nazwana imieniem tego literackiego bohatera, szkoła w której zatrzymała się kompania Szwejka. Na sanockim cmentarzu spoczywa nawet Marszałek Fryderyk von Vrocien  – dowódca Twierdzy Budapeszt. Pomnik Szwejka został uroczyście odsłonięty w 2003 roku, między innymi przez wnuka Jarosłava Haska – Richarda.

źródło: wikipedia.org

Orle Skałki

Orle Skałki to malownicza grupa ostańców piaskowcowych, położona na szczycie Gór Słonnych na wysokości 518 m. n.p.m.. Doprowadzi Was tam jeden ze szlaków turystycznych. Góry Słonne są częścią pasma Gór Sanocko Turczańskich. Jest to obszar Parku Krajobrazowego Gór Słonnych oraz Natura 2000. Cały masyw Gór Słonnych, z wyjątkiem stoków w okolicy miejscowości Lisznna (poniżej 400 m n.p.m.), jest porośnięty lasem. Stoki w wielu miejscach są strome, a w rejonie szczytu łatwo napotkać piaskowcowe wychodnie.

źródło: wikiwand.com

Park Miejski w Sanoku

Park Miejski znajduje się w centrum miasta, w najwyższym jego punkcie. Wejścia do Parku rozmieszczono przy ulicach Mickiewicza i Kościuszki, a także mniej znane u stóp góry parkowej od strony ulicy 2 Pułku Strzelców Podhalańskich. Park został założony w 1896 roku, a na jego szczycie w 100 rocznicę urodzin Adama Mickiewicza usypano kopiec poświęconym naszemu narodowemu wieszczowi. Imieniem innego wybitnego Polaka – Fryderyka Szopena nazwane jest źródełko na stoku góry parkowej.

Park jest najwyższym punktem Sanoka (362 m n.p.m.), a wzniesienie na którem jest usytuowany znane jest wśród Sanoczan aż pod 3 nazwami: Aptekarka, Góra parkowa i Stróżnia. Spacerując parkowymi alejkami można napotkać wiele pomnikowych drzew rzadkich gatunków, między innymi: cisa pospolitego, surmię, daglezję zieloną, sosnę wejmutkę i sosnę czarną.
Na szczycie w kierunku północnym ustawiono platformę widokową z której rozpościera się piękna panorama z widokiem na Góry Słonne, Górę Fajkę (Horodyszcze – pierwotny Sanok) oraz dolinę rzeki San.

Źródło: brzozow.krosno.lasy.gov.pl

Punkt widokowy na Górach Słonnych

Przez góry Słonne, w ciągu DK28 (kierunek Sanok -> Przemyśl) prowadzą najdłuższe w Polsce serpentyny, a ich różnica wysokości sięga ponad 350 metrów! Serpentyny przecinają grań Gór Słonnych pomiędzy miejscowościami Wujskie i Tyrawa Wołoska. O atrakcyjności tej trasy niech świadczą corocznie organizowane tu górskie rajdy samochodowe i zawody driftowe ściągające miłośników motoryzacji z całego kraju, a także Europy. Droga została wybudowana w latach 1963-69 na starym gruntowym austriackim trakcie. Co ciekawe przed nałożeniem asfaltowej nawierzchni serpentyny liczyły 42 zakręty, a nie jak obecnie tylko 18.  Przy parkingu na trasie znajduje się taras widokowy, z którego rozpościerają się zapierające dech w piersiach widoki na przyległe Karpackie Pogórza, Bieszczady, Beskid Niski oraz przy odpowiednio dobrych warunkach także Tatry.

Ruiny Klasztoru Karmelitów Bosych w Zagórzu

Ruiny Kościoła i Klasztoru Karmelitów Bosych, to niezwykle malowniczo położony kompleks barokowych obiektów, murowanych z cegły i kamienia. Historia tego miejsca sięga XVIII stulecia kiedy to rozpoczęto budowę klasztoru. W 1714 roku przybyli do Zagórza pierwsi zakonnicy. Obiekt kilkukrotnie był niszczony i odbudowywany. W 1772 podczas Konfederacji Barskiej, a następnie spłonął w 1822 roku. W 9 lat po tym pożarze zakon uległ kasacji, a klasztor zaczął popadać w ruinę.

Obecnie, po wielu remontach i przebudowach, w skład założenia klasztornego wchodzi Kościół p.w. Zwiastowania NMP zbudowany w latach 1714-1724, po obsunięciu się części zbocza do pierwotnego prezbiteriun dobudowano fasadę wejściową tym samym obracając orientację świątyni o 180 stopni. We wnętrzu podziwiać wciąż można freski pochodzące z połowy XVIII wieku.

Z pozostałych zabudowań klasztornych zachowły się: budynek klasztoru (zbudowany przed 1726 r. na planie prostokąta, z wewnętrznym wirydarzem – foresteria), budynek dla gości pochodzący z I ćw. XVIII w., szpital (przytułek dla weteranów wojskowych) ufundowany w 1713 r., budynki gospodarcze (z których zachowały się fragmenty murów wozowni), ogród klauzurowy i głęboka studnia klasztorna. Z muru obronnego naszych czasów dotrwała brama północna z budynkiem straży, fragmenty zachodniej baszty oraz fragmenty murów od strony północnej i zachodniej.

Nie tak dawno temu w bryłę ruin klasztoru wkomponowana została wieża widokowa, z której rozpościera się widok na malowniczą doliną Osławy.

To miejsce przepełnione atmosferą tajemnicy, krążą też o klasztorze w Zagórzu liczne legendy… Każdy znajdzie tu coś dla siebie, nawet łowcy duchów 😉

Źródło: skokipolski.pl

Skocznie narciarskie w Zagórzu

Kompleks skoczni narciarskich w Zagórzu to trzy obiekty o punktach konstrukcyjnych:  K 40, K 20 oraz K 10.  Trenują na nich zawodnicy ZTN Zagórz oraz ZTS Zakucie Zagórz. Obiekt przeszedł modernizację w 2004 roku, kiedy skocznia K 31 została przebudowana na K 40 i zostały dobudowane K 20 i K 10. Wszystkie pokryte są igielitem. W latach 2004/2005 oraz 2005/2006 w Zagórzu organizowane były konkursy w ramach Lotos Cup. W planach jest budowa dużej skoczni o punkcie konstrukcyjnym K85 w ramach Programu Rozwoju Skoków Narciarskich Polskiego Związku Narciarskiego.

Źródło: idziepoziemi.wordpress.com

Sobór prawosławny p.w. Świętej Trójcy

Cerkiew znajduje się nieopodal sanockiego Zamku, przy ul. Zamkowej 16. Pochodzi z 1784 roku i pierwotnie była cerkwią grecko-katolicką. W 1827 roku dobudowano przy cerkwi dzwonnicę. Po przyjęciu w 1956 r. prawosławnego kapłana, rozpoczęto odprawianie nabożeństw prawosławnych. W 1983 r. świątynię podniesiono do rangi katedry, a w 1996 r. – archikatedry.

We wnętrzu znajduje się  kompletny ikonostas z 2 poł XIX wieku. Ołtarze boczne uzupełniające ikonostas, pochodzą z XVIII wieku. W lewym ołtarzu ikona Przenajświętszej Bogurodzicy, zwana także ikoną Matki Bożej Sanockiej z XVII wieku wpisana przez Cerkiew Prawosławną do rejestru Ikon Cudownych. Po prawej stronie znajduje się Ikona przedstawiająca Trójcę św.

Źródło: beskyd.blogspot.com

Zagórz - Cerkiew Prawosławna

Murowana cerkiew filialna p.w. Św Michała Archanioła pochodzi z 1836 roku i do drugiej wojny była cerkwią grecko-katolicką. Po wojennej zawierusze i wysiedleniach ulokowano tutaj magazyn nawozów sztucznych. Od 1956 roku służy wiernym prawosławnym. Od wschodniej strony dostawiono trójkondygnacyjną wieżę. We wnętrzu płaskie stropy i chór muzyczny oparty na dwóch drewnianych kolumnach. Ikonostas jest współczesny.

Źródło: wikipedia.org

Zagórz - Kościół Pw. Wniebowzięcia NMP z 1750 roku

Późnobarokowy kościół parafialny w tzw. Starym Zagórzu wybudowany został w połowie XVIII wieku, przypuszczalnie z wykorzystaniem ruin dawnej gotyckiej kaplicy. Legenda mówi, że kaplica miała być wzniesiona z rozkazu samego Króla Kazimierza Wielkiego! Podczas I wojny światowej budynek częściowo spłonął. We wnętrzu zobaczymy barokowy ołtarz główny zwieńczony figurą przedstawiającą scenę Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. Centralny punkt ołtarza stanowi łaskami słynący późnogotycki obraz Zwiastowania Najświętszej Maryi Panny – jest to najstarszy obraz w całych Bieszczadach. Od 1 lipca 2007 kościół ma status sanktuarium Matki Boskiej Nowego Życia.

Zamek Sobień

W miejscowości Załuż na szczycie wzgórza nad wodami Sanu znajdują się ruiny dawnego zamku rodu Kmitów. Początki warowni sięgają XIII wieku. W dokumentach Zamek pojawił się po raz pierwszy jako  Soban, stanowiący własność królewską, miał za zadanie strzec ważnego szlaku wiodącego doliną Sanu. W roku 1389 nadaniem Władysława Jagiełły  zamek przeszedł na własność rycerskiego rodu  Kmitów. Prawdopodobnie to tutaj ucztowano świętując zaślubiny Króla Władysława Jagiełły z 3 żoną – Elżbietą Granowską z Pileckich (2 maja 1417). Zamek Sobień został zniszczony w 1474 roku przez wojska węgierskie, choć niektóre źródła poddają tą informację w wątpliwość. Od tego czasu zamek począł popadać w ruinę, a Kmitowie w 1515 roku zaczęli budowę kolejnej rezydencji rodowej – w Lesku.

Wzgórze w czasie II wojny światowej miało duże znaczenie strategiczne –  wybudowano pod nim 2 bunkry tzw. Linii Mołotowa. 9/10 maja 1946 r. u stóp Sobienia rozegrała się jedna z większych potyczek partyzanckich po II wojnie światowej – pociąg pancerny Panzertriebwagen 16  pod dowództwem kapitana Jarosza stoczył bój z połączonymi sotniami  Bira, Stacha i Chrina, które zaatakowały posterunki SOK na odcinku  Załuż – Olszanica.

Dziś wzgórze Sobień jest objęte rezerwatem. Na zachowane ruiny zamku prowadzi ścieżka, a w końcowej części schody. Wśród starych murów wybudowano taras widokowy z pięknym widokiem na dolinę Sanu i okoliczne miejscowości.

Bunkier Linii Mołotowa

UWAGA! Wchodzenie do wnętrza schronów tylko na własną odpowiedzialność! W środku jest niebezpiecznie – można się zranić o wystające elementy konstrukcji bądź wpaść przez niezabezpieczone otwory na niższe kondygnacje.

Linia Mołotowa w Bieszczadach to sieć radzieckich bunkrów zbudowanych wzdłuż granicy z III Rzeszą, wytyczonej po podziale Polski (Pakt Ribbentrop-Mołotow). Schrony w większości nie posiadają infrastruktury przystosowującej je do zwiedzania i znajdują się w ruinie. Najbliższy kompletny Schron Linii Mołotowa znajduje się Przemyślu. Można jednak w kilku miejscach (okolice Leska, Sanoka-Olchowce, Bykowiec i Załuża) zobaczyć zachowany w dobrym stanie schron, półkaponiery artyleryjskie, schrony do ognia czołowego lub mniejsze schrony polowe. Z większością z nich wiążą się ciekawe historie. Bunkry mają skomplikowaną wielokondygnacyjną budowę, a wprawne oko dostrzeże ślady po uzbrojeniu, urządzeniach filtro-wentylacyjnych, zapleczu socjalnym czy nawet rysunki montażowe.

Warto wiedzieć, ze po zachodniej stronie dawnej granicy (przebiegała korytem Sanu) można także spotkać mniej liczne, niemieckie bunkry i umocnienia. Najlepiej zachowane znajdują się pod murami Zamku w Sanoku.


Punkt Obrony Bóbrka – 2 schrony
Punkt Obrony Zwierzyń – 3 schrony
Punkt Obrony Lesko 15 schronów
Punkt Obrony Załuż – 13 schronów
Punkt Obrony Olchowce 15 schronów

Bunkry Linii Mołotowa możecie zwiedzić pod opieką naszego przewodnika podczas wycieczki FLISACKA PRZYGODA NA SANIE.

Źródło: facebook/EtnoGaleria

Etno Galeria

Etno Galeria to jedno z tych nietypowych miejsc w Sanoku i za razem ciekawych.  Odnajdziemy w nim interesujące etniczne produkty jak: rękodzieła, biżuterie, ubrania po dzieła malarskie i ikony oraz rożnego rodzaju ozdoby i akcesoria. 

Źródło: facebook/proziakownia

Proziakownia

Propozycja dla spragnionych regionalnych smaków. Proziakownia ma nieszablonowe podejście do łączenia smaku tradycyjnych podkarpackich proziaków z zupełnie współczesnymi dodatkami jak np. burger wołowy, kurczak w miodzie i czosnku niedźwiedzim czy w wersji dla niejedzących mięsa – burakiem, fetą i rukolą. A to tylko część z propozycji.